Sunday Mass: Grace Church

Vandaag heb ik eucharistie gevierd bij de Anglikaanse gemeenschap van de Episcopal Diocese of New York in White Plains: Grace Church. In de jaren negentig was Grace Church de enige kerk die resoluut weigerde om uit het centrum van White Plains te verhuizen toen men dat centrum geheel vernieuwde. Het resultaat is een klein, maar charmant kerkje tussen de hoge gebouwen van het Ritz Carlton en de winkelketens van Main Street en Mamaroneck Ave. De gemeenschap die er viert bestaat uit twee bevolkingsgroepen, een Spaanstalige en een Engelstalige. Elk heeft een eigen viering. Ik sloot vandaag om 10:00 aan bij de Engelstalige gemeenschap, die duidelijk in feeststemming verkeerde want gisteren werd er een nieuwe Rector, Rev. Richard A. Kunz aangesteld, die samen met zijn vrouw Barbara (jawel, Jeremy - bij de anglikanen is er geen celibaatsverplichting) sedert 10 maanden in deze gemeenschap woont. De liturgie van de Anglikaanse kerk sluit sterk aan bij die van de katholieke kerk, maar de uitbundigheid waarmee gevierd wordt heeft voor ons koele Belgen toch iets aparts. Zo werd de priester (samen met een vrouwelijke diaken en een zestal (!) misdienaars) bij het binnenkomen verwelkomd door... een heus percussie-ensemble. Sfeer gegarandeerd. Toen men tijdens de viering vroeg of er "first time visitors" waren, heb ik mezelf voorgesteld en ik moet zeggen, men kent iets van gastvrijheid in Grace Church: na de viering werd ik onmiddellijk uitgenodigd op de koffie die de gemeenschap elke zondag in de parochiezaal naast de kerk houdt. Alhoewel "koffie" een verkeerde voorstelling van zaken bleek: het betrof een heus koud buffet met alles er op en er aan, groenten, kaas, sandwiches en bagels en zelfs een heuse taart (die nog over was van de festiviteiten van de dag voorheen. Ik geraakte er in gesprek met een aantal mensen, waaronder de al wat oudere Alberta, die vloeiend frans spreekt en in haar jeugd nog in België (Brussels, Antwerp, Ostend) is verbleven. Ik sprak er ook met de kersverse rector, Rev. Kunz, voor wie Taizé geen onbekende bleek. Het werd aldus een zonder meer fijne voormiddag in een gemeenschap die Christus' boodschap heel concreet beleeft en uitdraagt in het eenvoudige, dagelijkse omgang met elkaar. Ik voelde me opeens weer dichter bij huis...