DHL en nagelbijten

Gisteren dacht ik eindelijk alle documenten in handen te hebben voor mijn visum-applicatie. Murphy's law: één document dat me vanuit de VS werd toegezonden dient te worden gewijzigd. Dit is inmiddels gebeurd en het document is onderweg via DHL naar mijn kantoor. Nagelbijten, want maandagochtend dien ik mij fris en monter aan te bieden op het consulaat van de VS in Brussel voor mijn visum interview, met alle juiste documenten op zak. Hopelijk heeft het vliegtuig van DHL dus geen tegenwind...

Visum, visum, visi, viso, viso...

Voor wie geïnteresseerd is, de procedure te volgen om een werkvisum in de VS aan te vragen:

link naar het US consulate in Brussel

In praktijk betekent dit: bellen naar het consulaat in Brussel voor een interview, digitale foto's in een bepaald formaat laten nemen, een DS160 formulier online invullen, een voorgefrankeerd aangetekend postpac bij de Post gaan halen, ... en vooral kalm blijven :)

Finding a home away from home

Langzaam beginnen een aantal stukjes van de puzzel in elkaar te passen. Zo wordt duidelijk dat onze "home away from home" gedurende de komende maanden zal gelegen zijn in White Plains, NY - niet ver van het bedrijf in Purchase, NY en - makkelijk - net naast het treinstation op 30 minuutjes van Grand Central in Manhattan!

http://en.wikipedia.org/wiki/White_Plains,_New_York

Het gebouw waar we een een appartementje krijgen (woonkamer, slaapkamer, keuken en badkamer) ligt recht tegenover het treinstation. Super makkelijk dus. Hierbij een paar foto's vanop de website:

De laatste foto brengt alvast een bepaald verwachtingspatroon inzake mijn algemene conditie met zich mee.

A muppet NY state of mind...

Kopies en wandelschoenen

De voorbereiding van een visumaanvraag is vandaag een reis doorheen mijn studieverleden gebleken. Met dank aan mijn ascendenten in rechte lijn zag ik vandaag kopies van mijn diploma's en studieresultaten van een tien- tot twintigtal jaar geleden de revue passeren: van Leuven (die "P" voor zekerheden- en executierecht in 3e lic blijft me irriteren) tot Brugge (met de handtekening van inmiddels wijlen Otto von der Gablenz - zowaar een collector's item!). Samen met kopies van mijn paspoort en mijn resume, niet te vergeten een ellenlange vragenlijst (do you seek to enter the United States to engage in export control violations, subversive or terrorist activities, or any other unlawful purpose?), zijn deze tijdscapsules als pdf documenten richting VS verstuurd.

Vandaag vernam ik ook dat een bedrijfswagen er voor mijn verblijf in NY niet in zit. Ik zal dus in grote mate afhankelijk zijn van taxi en openbaar vervoer in de greater New York area. Of misschien van mijn eigen conditie? Toch maar een extra paar wandelschoenen meenemen...

So much too do, so little time!

De kogel is door de kerk: midden september vertrek ik voor mijn werk voor een viertal maanden naar New York. Cindy zal me een maandje later vervoegen. Een beslissing die onze oorspronkelijke plannen voor dit najaar danig in de war stuurt, maar die tegelijk een onmiskenbare opportuniteit inhoudt. We zullen er werken, mensen ontmoeten, plaatsen ontdekken, wonen in een land dat we tot op heden slechts als toeristen kennen, ...

Inmiddels nemen praktische vragen al snel de tijd in beslag die een paar weken terug nog was voorbehouden aan afwachten en speculeren. 15 september is immers kortbij en 1001 dingen dienen nog te worden geregeld, van de inentingen van de kat (jawel, Sammy reist mee!) over het inlichten van iedereen die op de hoogte moet zijn van ons vertrek, de werken in onze tuin, de verwerking van de post en facturen, accomodatie en verover in New York en niet te vergeten de benodigde papieren voor reis en verblijf!

Eén iemand lijkt zich van al die drukte vooralsnog bijzonder weinig aan te trekken. Zij bereidt zich alvast (onbewust) voor op de lange reis in de vandaag toegekomen (en qua afmetingen met de door de luchtvaarmaatschappij opgelegde normen conform bevonden) reistas van Sturdibag...