The Road

The road goes ever on and on
Down from the door where it began
Now far ahead the road has gone
And I must follow it if I can
Pusuing it with weary feet
Until it meets some larger way
Where many paths and errands meet
And wither then?
I cannot say.

Goodbye, White Plains!

It was - fun.

Memories in boxes and Cake

Morgen is mijn laatste dag hier in New York. Morgenavond om 7:00 pm neem ik de Delta-vlucht terug naar België. Ik kan amper geloven dat het alweer vier maanden geleden is dat ik hier aankwam in White Plains met een koffer en een kat. Vandaag ziet mijn appartement er grotendeels opnieuw uit zoals ik het eerst vond: leeg en vol verhuisdozen met spullen en kleren. Vanmiddag komt de verhuisfirma om alles in te pakken en te verschepen. Op het werk wordt reeds afscheid genomen van collega's die (in sommige gevallen) ook vrienden zijn geworden. Ik kreeg ook een prachtige cake cadeau - gemaakt door collega Nanda Monteiro. Een aantal knipogen verwijzen naar mijn voorliefde voor de cartoon Family Guy, zombie movies en sci-fi en uiteraard Elvis!

Graceland

Zondag 8 januari zou Elvis Presley 77 jaar geworden zijn. Reeds van bij de aanvang van mijn reis stond aldus vast dat ik het laatste weekend van mijn verblijf in de States niet in New York zou doorbrengen, maar in de birthplace of rock 'n roll - Memphis, Tennessee. Ik verbleef er op Elvis Presley Blvd in (jawel) het Heartbreak Hotel. Twee dagen puur Elvis-genot te Graceland, met als hoogtepunten het zingen van gospels om middernacht aan de wereldberoemde poort van het domein waar de King meer dan 20 jaar verbleef en uiteindelijk ook stierf en de officiële ceremonie met de birthday cake de volgende ochtend op het gras van Graceland Mansion, waar de burgemeesters van Memphis stad en Shelby County de dag officieel proclameerden als "a day to celebrate the life and work of Elvis Aaron Presley". Uiteraard bezocht ik ook de Mansion zelf en alle omliggende musea (Elvis on Tour, the automobile museum, evenals de twee jet planes die Elvis kocht en liet verbouwen voor zijn reizen). In de winter en met de (originele) kerstdecoratie binnen en buiten was Graceland heel anders dan hoe ik het de vorige keer zag, in de hete zomer van 2005. Een onvergetelijke ervaring om hier te zijn op de verjaardag van Elvis zelf. Onderstaande foto is genomen in de beroemde Jungle Room, waar Elvis in mijn geboortejaar 1976 opnames maakte. Als je goed kijkt, zie je ook de fotograaf op de foto - en wie weet, de geest van Elvis? Thankyouverymuch!

Ground Zero

Een bezoek aan de 9/11 Memorial Site op Ground Zero kon uiteraard niet ontbreken tijdens ons verblijf hier te New York, exact tien jaar na de verschrikkelijke aanslagen die een cesuurmoment in de hedendaagse geschiedenis betekenden. Tijdens mijn voorbije bezoeken aan New York (in 2005, 2009 en 2010) was Ground Zero telkenmale een hermetisch afgesloten bouwput, waar naarstig werd gewerkt aan het herdenkingspark met twee grote vijvers op de grondvesten van de twee torens, een museum en de nieuwe, rijzige Freedom Tower. De Freedom Tower is al een tijdje zichtbaar in de skyline van Manhattan, maar op de opening van de Memorial Site was het wachten tot 11 september van dit jaar. Toegang wordt beperkt om een overrompeling te vermijden - je moet er online (gratis) toeganspassen voor downloaden en de wachttijd bedraagt maanden ivp weken (zie een vorige post hierover).
Op kerstdag, 25 december om 18:00 was het onze beurt. De site zelf wordt omgeven met grote veiligheidsmaatregelen, vergelijkbaar met de veiligheidscontrole op een luchthaven, inclusief scanner en metaaldetector. De NYPD politie-aanwezigheid is eveneens zeer nadrukkelijk, maar deze mensen zijn hier voor de nabestaanden en zij die de duizenden slachtoffers (burgers én hulpdiensten) komen eren quasi helden. De site zelf met de twee reusachtige vijvers ademt een vreemde rust uit, die ik ook tijdens mijn eerste bezoek aan Ground Zero al kon vaststellen. Je voelt dat hier iets ernstig gebeurd is. Het heeft iets onwezenlijks. De eenvoudige inscriptie van duizenden namen rondom de twee vijvers blijft een stille maar krachtige aanklacht tegen zoveel zinloos geweld. Het museum is nog in volle opbouw (het werd opgebouwd rond een verwrongen pijler van één van de twee torens) maar wat me het meest trof in het park was één boom, pal in het midden tussen de twee torens, die miraculeus de aanslagen heeft overleefd en waar sindsdien nieuwe takken en blaadjes aan groeien... Life does go on. Al zal het op deze plek nooit meer hetzelfde zijn.

Happy New Year!

Aan eenieder een gezond, gezegend en gelukkig 2012 gewenst!

Priceless New York

In de shops aan Columbus Circle kan je moeilijk naast de MasterCard reclame kijken. Heel het jaar door kan je met je betaalkaart in de City leuke en onvergetelijke ervaringen meemaken dankzij Priceless New York. Zo gingen wij al eten in de Red Rooster te Harlem en woonden we een paar prachtige concerten bij in Jazz @ Lincoln. Daar het toch dankzij MasterCard is dat wij hier verblijven, hierbij een foto...

The Art of Shaving

Even reclame maken voor een geweldige winkel voor mannen. De producten van The Art of Shaving (recent overgenomen door P&G en hopelijk binnenkort aldus ook in Europa verkrijgbaar) zijn van de bovenste plank en maken scheren tot een waar genot! Ook hun reclamecampagne ("the brotherhood of shaving") in de metro van NY is stijlvol en origineel.