Boardwalk Empire

Fans van Steve Buschemi kennen zeker de nieuwe succes serie van HBO: The Boardwalk Empire. Deze serie vertelt het verhaal van de corrupte (maar sympathieke) schatbewaarder van Atlantic City, NJ in de jaren twintig, ten tijde van de drooglegging of "prohibition". De serie volgt het wel en wee van Enoch "Nucky" Thompson, zijn vrienden en vijanden, met bekende maffiosi van het era zoals Al Capone, Jonh Torrio en Arnold Rothstein. Wij volgen deze serie al een tijdje en omdat we zelf toch geen familie hebben in de States, verkozen we een verblijf in Atlantic City voor onze Thanksgiving. Atlantic City is, nog steeds, de belangrijkste gokstad in de VS buiten Las Vegas. Naast de nog steeds bestaande houten wandeldijk (de "boardwalk") zijn vooral de grote hotels en gokpaleizen van onder andere Donald Trump bekend. Wij verbleven

voor de gelegenheid in het modernste casinohotel, de

Borgata, voor onze gevulde kalkoen met cranberry sauce. Het gokken hebben we enigszins beperkt, maar genieten van de fantastische skyline en nostalgische boardwalk deden we des te meer. Net zoals Oostende bij ons vind je

in Atlantic City een kuststad met een zweem van nostalgie en teloorgang. De luxe van de casinohotels contrasteert er sterk met de ietwat verwaarloosde kustlijn en woonwijken. In de casino's heerst een voortdurend lawaai, een

haast betoverend geluid van honderden slot machines tegelijk en lichtjes in alle kleuren, overal, die je ieder besef van uur en dag pogen te ontnemen.

Value in tradition

Zondagochtend vierden we het begin van de Advent in de Church of Our Savior op Park Avenue, op enkele stappen van Grand Central. De kerk op zich is een pareltje te noemen en zeker een bezoekje waard, of je nu christen bent of niet: het is een oase van rust in deze drukke stad en de ikonen op de muren zijn zonder meer verbluffend. Ze geven de kerk een licht orthodox tintje, dat toch prachtig samengaat met de Romeinse opstelling. Wie goed kijkt, ontdekt tussen de ikonen ook de afbeelding van "hedendaagse" heiligen, zoals Moeder Tereza van Calcutta. De viering die we er bijwoonden was een viering zoals ik er nog maar zelden één had gezien: strictly by the book, met Latijnse gezangen en een "gezongen" Evangelielezing, een stevige dosis wierook en een sterke voorganger. Dit is de Latijnse liturgie, zo vaak verguisd en bekritiseerd, tot in de puntjes. En dat voor een volle kerk, met mensen van letterlijk alle leeftijden. We zagen er ouders met kinderen, zelfs babies, evenals tieners, jongvolwassenen, mensen van middelbare leeftijd en ouderen. En ik moet zeggen: er zit Schoonheid, ook in deze vorm van vieren. Ik weet niet wat me het meest verbaasd heeft: dat ik geraakt werd door een liturgievorm als deze - of dat ik me erop betrapte dat het me verwonderde hoezeer deze liturgie me kon raken.

http://www.oursaviournyc.org/

Harlem, pt. 2

Harlem staat ook bekend om zijn zwarte kerken waar de gemeenschap viert met gepassionneerde voorgangers en authentieke spirituals, de basis van gospel music, afkomstig uit het slavenverleden in het zuiden van de States. We besloten reeds voor ons vertrek naar NY dat we zeker eens zo een "gospelviering" wilden meepikken. De logische keuze leek de bekende Abyssinian Baptist Church op West 138th Street, een gotisch kerkgebouw waar Adam Clayton Powell in de jaren dertig een hechte gemeenschap vormde en waar ook de jonge theoloog Dietrich Bonhoeffer tijdens zijn studies in New York regelmatig langs ging. Vandaag de dag staat deze kerk als "aanrader" in menig reisgidsen en dat laat zich merken! Toen we rond 10:30 arriveerden voor de viering van 11:00 stond er al een rij van letterlijk een straatlengte lang met mensen die stonden aan te schuiven! Uiteindelijk zijn we niet binnen geraakt - de kerk zat te vol - een fenomeen dat vanuit Vlaams perspectief op zijn minst vreemd aandoet. Gelukkig vonden we een paar blocks verder een Unionist Congregational Church die, alhoewel veel minder druk bezocht, een mooie en enthousiaste viering aanbood met onder meer een doop tijdens de viering en een sermoen over het gebruiken van je talenten die nazindert. Wellicht uiteindelijk een betere en meer authentieke ervaring dan opeengepakt tussen de Duitsers en Spanjaarden op West 138th Street...

Harlem - pt. 1

Eén van de "ontdekkingen" voor ons in New York gedurende dit verblijf is ongetwijfeld Harlem. Het staat niet op ieders lijstje maar is nochtans echt de moeite om te doen. De 'zwarte' buurt Harlem had jarenlang een slecht imago en kent een duister verleden waardoor het nog steeds, weliswaar onterecht, in één adem wordt genoemd met armoede, vuil, geweld en drugs. Een plaats waar je als toerist dus beter niet kwam. Wie Harlem vandaag bezoekt moet toegeven dat dit een overroepen beeld is. Deze buurt lééft echt en ademt een bijzondere sfeer die je nergens anders in de City vindt. Prachtige oude herenhuizen getuigen van de periode dat Harlem nog de sjieke buitenwijk van de stad was, ongeveer een eeuw geleden. Morningside Park is zonder meer prachtig in de herfst, misschien zelfs mooier dan Central Park zelf. Er hangt in deze wijk een zekere sfeer van "vergane glorie" die echter meteen kleurrijk wordt ingevuld door de huidige Afro-Amerikaanse bewoners van de buurt, met hun vele kerken (en gospeldiensten), stalletjes en kraampjes op de drukke 125th Street met alles van wierrook tot de "Black History" van de USA, Lennox Avenue die hier werd omgedoopt tot "Malcolm X Boulevard". Zo dicht bij Fifth Avenue en Downtown is het haast een andere wereld. En dit alles zonder enig onveilgheidsgevoel. Integendeel: je voelt je hier welkom! Om van het eten nog maar te zwijgen: asian carribean fusion kitchen? No problem, man! Bij Sylvia (Queen of Soul Food) vind je de gerechten uit het Zuiden en iedere zondagmiddag wordt de maaltijd begeleid door een uurtje gospel music. En in de Red Rooster ernaast kan je een reservatie voor een tafeltje vergeten, tenzij je een maand kan wachten.

Graceland

Neen, je leest het niet verkeerd: Graceland ligt nog steeds in Memphis, TN en niet in NY. Maar reeds sinds het begin van mijn verblijf speel ik met de gedachte om Memphis opnieuw te bezoeken. De laatste keer dat ik er was, was in de zomer van 2005 en zowel de stad als Graceland zelf hebben toen een grote indruk op me nagelaten. Het toeval wil dat ik begin januari nog in de States ben én dat 8 januari de verjaardag is van Elvis - een gebeurtenis die ieder jaar opnieuw wordt gevierd. Dus heb ik vandaag mijn tickets besteld naar the land of the Delta blues (mét Delta airlines) en een kamer geboekt in Heartbreak Hotel (jawel). Het zal mijn laatste weekend op Amerikaanse bodem zijn - but I intend to go out with a bang, of althans with a thankyouverymuch!

Christmas lights

Het eindejaar is op handen en met grote feesten als Thanksgiving en Kerstmis in het vooruitzicht, bereidt de stad zich stilaan voor. Hierbij een beeld van werklieden in Harlem (125th Street) die de eerste kerstverlichting ophangen.

Wheels

Om ons te verplaatsen maken we gebruik van een leasing wagen van "Enterprise" (zie een paar posts terug). Het is een witte Hyundai Sonata. Het valt op hoeveel aziatische merken hier in New York rondrijden: veruit de meerderheid van de wagens zijn Toyota's, Honda's, Hyundai's of Subaru's. Zelfs in het 4x4 segment moeten gevestigde Amerikaanse waarden zoals Dodge, Ford, Chevrolet, GMC en Chrysler de duimen leggen voor de Aziatische tijger. Het straatbeeld wordt er door gedomineerd. Je ziet hier ook betrekkelijk weinig leasingwagens: de meeste Amerikanen kopen hun wagen (op afbetaling). Dat heeft er alles mee te maken dat er hier weinig tot geen fiscale voordelen verbonden zijn aan een bedrijfswagenpark. Wij zijn in ieder geval tevreden van ons stalen ros. Naar de City gaan we er niet mee (parkeren in NY City is een avontuur op zich), maar voor uitstapjes "upstate", de wijde natuur van de Hudson Valley in, is het echt ideaal.

A little nugget of wisdom

Seen @ Sylvia's Restaurant, Harlem.

ING NY City Marathon

Zondag 6 november had in NY de jaarlijkse ING NY City Marathon plaats. Onder een stralende herfstzon liepen meer dan 40,000 mensen (waaronder een honderdtal Belgen en zelfs enkele "royals") de 40 km vanop Staten Island tot in Manhattan. Wij volgden het parcours langsheen Fifth Avenue, helemaal vanin Harlem (125th Street) tot in Central Park. Wat ons vooral opviel was hoe de marathon lééft in NY: overal langsheen het parcours staan mensen, zowel New Yorkers als toeristen en supporters vanuit de vier windstreken, niet alleen om "hun" runner aan te moedigen, maar vooral om "alle" runners een hart onder de riem te steken. Het sportieve wordt zo aangevuld met een mooi, bij wijlen zelfs aandoenlijk, sociaal evenement. Vele mensen lopen ook voor het goede doel, eerder dan voor zichzelf. Zoalos een pancarte van een toeschouwer het geval samenvatte: "Your feet are hurting because you are kicking so much ass!". Velen denken bij New York aan de "haaien" van Wall Street uit de gelijknamige Michael Douglasfim of misschien aan scenes uit Grand Theft Auto. Welnu, dat beeld klopt alvast niet met de grote menselijke solidariteit die je op dagen zoals zondag langsheen de straten van de stad kan beleven. En in feite klopt het helemaal niet met de werkelijkheid in deze grote metropool, waar je zoals veel miserie ziet maar nog meer mensen die er met hart en ziel iets aan proberen te doen.

Een foto-impressie van de marathon, met een aantal beelden die de media misschien niet haalden.

@ Work

De reden waarom we deze maanden in NY doorbrengen heeft alles met mijn werk te maken: ik werk gedurende vier maanden op de hoofdzetel van mijn bedrijf, gelegen in Purchase op 15 minuten rijden van ons appartement te White Plains. Om redenen van vertrouwelijkheid kan ik hier niet veel kwijt over de inhoud van mijn werk, maar deze foto kon ik jullie toch niet onthouden. Dit is mijn bureau op de eerste verdieping van onze campus, die zoals jullie kunnen zien in een mooie, bosrijke omgeving is gesitueerd. Later deze week nog meer foto's, onder meer van de ING NY City Marathon, die we gisteren bijwoonden.

A Year in New York

Neen, de plannen zijn niet veranderd... maar dit filmpje wilde ik jullie toch niet onthouden.

A Year in New York from Andrew Clancy on Vimeo.

Halloween on Sixth Avenue

Halloween is in NY city een ware gebeurtenis - de hele dag (en nacht) vind je de gekste creatufren in de metro en op straat. Het hoogtepunt is de jaarlijkse Halloween Parade in Greenwich Village, wanneer duizenden mensen in zelfgemaakte kostuums Sixth Avenue innemen.

The arrival of a friend

Deze week verblijft een vriend bij ons - meteen een gelegenheid om zelf een tweetal dagen vakantie te nemen en samen Westchester County en NY te verkennen! En dat onder een stralende herfstzon - maar koud! Hier op een terras in de Meatpacking District...

Valhalla, NY

Speciaal voor een goede vriend....