Harlem - pt. 1

Eén van de "ontdekkingen" voor ons in New York gedurende dit verblijf is ongetwijfeld Harlem. Het staat niet op ieders lijstje maar is nochtans echt de moeite om te doen. De 'zwarte' buurt Harlem had jarenlang een slecht imago en kent een duister verleden waardoor het nog steeds, weliswaar onterecht, in één adem wordt genoemd met armoede, vuil, geweld en drugs. Een plaats waar je als toerist dus beter niet kwam. Wie Harlem vandaag bezoekt moet toegeven dat dit een overroepen beeld is. Deze buurt lééft echt en ademt een bijzondere sfeer die je nergens anders in de City vindt. Prachtige oude herenhuizen getuigen van de periode dat Harlem nog de sjieke buitenwijk van de stad was, ongeveer een eeuw geleden. Morningside Park is zonder meer prachtig in de herfst, misschien zelfs mooier dan Central Park zelf. Er hangt in deze wijk een zekere sfeer van "vergane glorie" die echter meteen kleurrijk wordt ingevuld door de huidige Afro-Amerikaanse bewoners van de buurt, met hun vele kerken (en gospeldiensten), stalletjes en kraampjes op de drukke 125th Street met alles van wierrook tot de "Black History" van de USA, Lennox Avenue die hier werd omgedoopt tot "Malcolm X Boulevard". Zo dicht bij Fifth Avenue en Downtown is het haast een andere wereld. En dit alles zonder enig onveilgheidsgevoel. Integendeel: je voelt je hier welkom! Om van het eten nog maar te zwijgen: asian carribean fusion kitchen? No problem, man! Bij Sylvia (Queen of Soul Food) vind je de gerechten uit het Zuiden en iedere zondagmiddag wordt de maaltijd begeleid door een uurtje gospel music. En in de Red Rooster ernaast kan je een reservatie voor een tafeltje vergeten, tenzij je een maand kan wachten.